Αήθη και δολία επίθεση κατά των λαϊκών επιλογών κι όχι… μόνο

Το ότι θα ‘βγαινα να στηρίξω τον δήμαρχο μαζί με τις λαϊκές επιλογές από μια παμπόνηρη αήθη και ανυπόγραφη ανάρτηση σε γνωστό blog (ελλείψη παλληκαριάς να το πω; ή συνήθης πρακτική του παρελθόντος;) ούτε που το φανταζόμουνα ποτέ.

Σ’ ένα τόσο “σοβαρό” άρθρο που ούτε λίγο ούτε πολύ κατηγορεί τον δήμαρχο ότι εκκολάπτει τα αυγά του φιδιού θα περίμενα αν μη τι άλλο, μια φαρδιά πλατιά υπογραφή από κάτω κι όχι ο διαχειριστής του εν λόγω blog να μας το παίζει κριτής και επικριτής των πάντων, να δρέπει φιλάρεσκα και αυτάρεσκα δάφνες δημοκρατικονομιμοφροσύνης και να μην τολμά ο άθλιος να βάλλει από κάτω έστω το απλό “o διαχειριστής” λες και η ανάρτηση έγινε από παρθενογένεση.

Δεν μπορείς ως φοβισμένη κότα να κατηγορείς ένα ολόκληρο λαό για την όποια εκλογική του μετακίνηση άσχετα αν σε έτσουξε ή όχι και να μην αναρωτιέσαι ως κομματικοδίαιτη λειράτη κότα, που είναι οι ευθύνες των δυο κομμάτων εξουσίας τα οποία απ’ την μεταπολίτευση και εντεύθεν κυβέρνησαν αυτό τον τόπο, και κατέφαγαν τις σάρκες του, να τους αφήνεις απ’ έξω ρίχνοντας τις δικές τους ευθύνες στον λαό για τις όποιες έστω λαθεμένες επιλογές του!!!

Τώρα πως συνδέεις και τι δουλειά έχει η έλευση του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Άνθιμου με την Χρυσή Αυγή μόνο το δικό σου σαλεμένο και τρισάθλιο φοβικό μυαλό μπορεί να μας απαντήσει.

Η επιτυχία της πρόσκλησης και αποδοχής, είναι σαφώς του Τσαβαρή, όσο κι αν θες να την υποβιβάσεις πολύ δε περισσότερο να τον χτυπήσεις κάτω απ’ την ζώνη περνώντας το ύπουλο μήνυμα (…είναι σαν να κλείνει πονηρά το μάτι στους ψηφοφόρους της Χ.Α…) Μήπως θα ‘θελες να μας πεις πόσοι άλλοι συνυποψήφιοι του θα διεκδικήσουν με τον ένα ή άλλο τρόπο την συγκεκριμένη ψήφο τουλάχιστον μεταξύ 1^ης και 2^ης Κυριακής;

Ήμαρτον Κύριε που αναγκάστηκα να «υπερασπιστώ» Τσαβαρή απ’ την «μωρή παρθένα», ορκίζομαι να κάνω 40 μετάνοιες ημερησίως μέχρι τα Χριστούγεννα να εξομολογηθώ στον Άνθιμο κατά τα Σαλαμίνα και να κοινωνήσω το Πάσχα μαζί με τους νυστεύσαντες και μη νυστεύσαντες, τους αγνούς και τους ληστές.

Λάμπρος Μαστροκόλιας

Διέπρεψαν στην επιστήμη της κωλοτούμπας χωρίς αιδώ, φτύστε τους με την ψήφο σας



Φωτό από “ΤΟ ΓΡΕΚΙ”

Αλήθεια τι είδους ανθρωποειδή είν’ τούτα που γλύφουν κείθε που ‘φτυναν; Που η εναλλαγή θέσεων και απόψεων είναι συχνότερη των εσωρούχων τους με κοινό γνώρισμα την ίδια δυσωδία;

Ποιο το ήθος και η αξιοπρέπεια τους;

Ποιοι είν’ τούτοι που μας βούτηξαν στην κόπρο του Αυγεία και με περίσσιο θράσος επιμένουν πως ΜΟΝΟ τούτοι είναι άξιοι να μας σώσουν; Πως μόνο τούτοι κατέχουν την αλήθεια;

Μόνο αυτοί είναι πατριώτες κι όλοι οι άλλοι είναι πονηροί και τρισάθλιοι και ζητούν την καταστροφή μας;

Αυτοί δεν ήταν που μας ‘λέγαν πως αν δεν εφαρμόσουμε τα σκληρά κι απάνθρωπα “μέτρα” και μνημόνια η Ευρώπη θα μας πετάξει έξω; Αυτοί δεν είναι που σήμερα ανακάλυψαν το αντίθετο και μάλιστα βρήκαν και σημεία επαναδιαπραγμάτευσης; Είναι ακραία επιπόλαιοι, είναι ακραία τυχάρπαστοι κι επικίνδυνοι για την πατρίδα; Ή μην είναι απλά και μόνο φτηνοί απατεώνες και μας περάσανε όλους για ηλίθιους μια και τόσα χρόνια τους υπερψηφίζαμε;

Μη τάχα κι έχουν δίκιο; Μαζί τα φάγαμε, κι είμαι εγώ ο ελεεινός απ’ έξω κι Άκης μπήκε μέσα στην θέση μου, θυσία δική του υπέρ της πατρίδος;

Θέλω πραγματικά να τους φτύσω κατάμουτρα μα δε μου φταίει το γυαλί της τηλεόρασης, δεν μου φταίνε οι φωτογραφίες στις εφημερίδες.

Μια και ΜΟΝΑΔΙΚΗ λύση έχω να τους τιμωρήσω με την ψήφο μου στις 17 το Ιούνη προσέχοντας δε επιμελώς το ψηφοδέλτιο μη και το σαλιώσω και μου το βγάλουν άκυρο, μια και τα άκυρα προσμετρούνται στον πρώτο.

Μένεις πραγματικά εμβρόντητος με τις εξελίξεις, εκεί που τους στήριζες, εκεί που τους πίστευες, έρχονται και σ’ αδειάζουν στον βωμό του ιδιότυπου πατριωτισμού τους.

Γι’ αυτό, στις 17 του Ιούνη, φτύσε τους με την ψήφο σας, όλοι στις κάλπες και να μην λείψει ΚΑΝΕΙΣ.

Ούτε μια ΛΕΥΚΗ ψήφος, ούτε μία ΑΚΥΡΗ, εκεί που θα πονέσουν εκεί που θα τους στείλουμε στο πυρ το εξώτερον με σεβασμό στο δημοκρατικό μας πολίτευμα που δεν έχει αδιεξόδους, στηρίζουμε μόνο μικρά και αντιμνημονιακά κόμματα, στηρίζουμε την Ελλάδα.

Για την Ελλάδα ρε γαμώτο.

Λάμπρος Μαστροκόλιας

Επιχειρηματίας

Επ. πρόεδρος Μπατσί Σαλαμίνας

Ευθεία αμφισβήτηση Σαμαρά και μεθόδευση επιστροφής Κώστα Καραμανλή



Η παταγώδης αποτυχία της Νέας Δημοκρατίας στις χθεσινές εκλογές, που την έριξε στο κατώτατο σημείο ανοχής ποσοστών και σε συνδυασμό με την εδώ και μήνες κυοφορούμενη αντίδραση των ιστορικών στελεχών της που παραγκωνίστηκαν από τα νεοεισερχόμενα μπουμπούκια της πάλαι ποτέ ΠΟΛ.Α., φέρνει τριβές και ευθεία αμφισβήτηση του αρχηγού.

Πολλοί πιστεύουν πως η άμεση και με συνοπτικές διαδικασίες επιστροφή του Κώστα Καραμανλή στην ηγεσία του κόμματος, θα βγάλει πολύ πιο σύντομα το κόμμα από την ιστορική καταστροφή που το ‘φεραν οι νεοεισερχόμενοι μάγοι της ΠΟΛ.Α. και το βασικότερο, θα επιστρέψουν κι όλα τα στελέχη που εξοστράκισε ο Σαμαράς με την αδιάλλακτη και ανούσια πολιτική του σ’ όλα τα κομματικά επίπεδα.

Ο δρόμος της ανάκαμψης του ιστορικού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα για όποιον κι αν αναλάβει αυτό το άχαρο έργο, οι φυγόκεντρες πολιτικές δυνάμεις που δημιουργήθηκαν όπως και οι νεοπολιτικές ανάγκες που καλύπτουν δεν είναι εύκολο να πιστοποιηθούν και από την παραδοσιακή παράταξη της κεντροδεξιάς με πρόσωπα του ΝΑΙ σε ΟΛΑ, ο κόσμος και μνήμη έχει και αρκετό κουράγιο για να τους κρατήσει την πλάτη γυρισμένη.

Μια νέα σελίδα της σύγχρονης ιστορίας μας ξεκίνησε και κάτι μου λέει πως θα ‘ναι λαμπρή, γιατί κινητοποίησε νέες δυνάμεις στον πολιτικό στίβο, έξω απ’ την γενιά του πολυτεχνείου που καπηλευτήκαν ξένους αγώνες για ίδιον πολιτικό και οικονομικό όφελος στης πλάτες των σκληρά εργαζόμενων.

Με τις καλύτερες ευχές μου για καλή ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο σιωπών δοκεί συναινείν

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι από την στιγμή που συμμετέχουμε στην εξουσία και μάλιστα απ’ οποιοδήποτε μετερίζι, συμπολίτευσης ή αντιπολίτευσης, συμμετέχουμε στις όποιες επιτυχημένες ή αποτυχημένες αποφάσεις, είμαστε αυτομάτως συνυπεύθυνοι για τη χρηστή διοίκηση ή ακόμα για την κακοδιαχείριση αυτής.
Δεν νοείται να συμμετέχουμε και όλη την ευθύνη να την έχει μόνον ένας ως εξιλαστήριο θύμα θες ή ως πεφωτισμένος θες; Απ’ την στιγμή που βλέπουμε, ακούμε, ψηφίζουμε κι πολλάκις ανεχόμαστε έστω και δια της σιωπής μας τις όποιες παρατυπίες ή δόλιες συμπεριφορές, τότε είμαστε συνυπεύθυνοι.
Αν βλέπεις τα στραβά, αν δεν σε ικανοποιεί η στάση του, αν δεν σε καλύπτει, τότε παίρνεις άμεσα θέση τοποθετείσαι διαφοροποιείσαι κι αν δεν διορθώσει την πορεία του “σκάφους”, τότε έχεις ιερή υποχρέωση έναντι των ανθρώπων που σε εμπιστεύτηκαν με την ψήφο τους να βγεις να κρίνεις και να καταγγείλεις, να πάρεις σαφείς αποστάσεις από το ατόπημα.